به حکم آنکه عَلَیکَ الرفیق ثمَّ الطَّریق دلم بدون رضا (ع) کربلا نمیخواهد قاسم صرافان

باید در این چله پِی آدم شدن باشم تا که مُحَرّم لایق مُحَرّم شدن باشم علی عدالتجو

کاش میشد هر چه گل در باغ هستی هست را یک به یک در بین گلدان پر از لطف تو کاشت تا که باشد سایه ی پر برکت تو مستدام کاش میشد عمر من را روی عمر تو گذاشت رضا قاسمی

با صدای ساعتی که زنگ میزد هشت صبح با ادب تعظیم کردم رو به مشهد هشت صبح با زیارت نامهٔ مخصوص مولانلا الرضا (ع) بز با شوق حرم اشکم در آمد هشت صبح در خیالم آسمانی را تصور میکنم بال در می آورم تا روی گنبد هشت صبح بین کفترها کلاغی زوی سقاخانه ات سر به زیر از شرم و خجلت می نشیند هشت صبح حضرت خورشید عالمتا...

عشق بالا برده دستم به سوی گنبدت اختیاری نیست اینجا دست بالا بردنم

کربلایم ببری یا نبری حرفی نیست تو نگیر از من بیچاره ، حسین گفت را...

امشب یک دقیقه بیشتر در خیال حرم قدم میزنم یک دقیقه بیشتر وقت دارم برای دوست داشتنت

یا جوادالائمه کِل کشیدن وسط ناله ی تو نیست روا تو غریب این غریبی و غریبت دیدند کربلا پیش علی ع تا که زمین خورد پدر به غریبی حسین ع لشگریان خندیدند